|
Miejsca pielgrzymek w Polsce
Jasna Góra (Częstochowa)
Cudowny
Obraz
...Nie mogło zabraknąć na szlaku mojej pielgrzymki do Ojczyzny Jasnogórskiego
Sanktuarium. Przyzwyczaiłem się, jak my wszyscy, przychodzić tutaj i przynosić
Matce Syna Bożego - Matce naszej - sprawy osobiste i rodzinne, jak również
wielkie sprawy narodowe, tak jak to czynili przodkowie przez całe stulecia...
Raduję się dzisiaj, że dane mi jest stanąć raz jeszcze na tym świętym miejscu,
na tym szczególnym miejscu modlitwy, i spojrzeć z bliska, w jasnogórskie oblicze
naszej Matki... Zawierzam macierzyńskiej opiece Pani Jasnogórskiej siebie
samego, Kościół, wszystkich moich rodaków, nie wyłączając nikogo. Zawierzam Jej
każde polskie serce, każdy dom i każdą rodzinę...
Jan Paweł II
przemówienie podczas wizyty na Jasnej Górze w 1991 roku (Światowe Dni Młodzieży)
Tajemnica Ikony Jasnogórskiej
Zasadniczą myślą wprowadzającą nas w klimat sztuki bizantyjskiej jest
uczestniczenie w świętości i obecności Boga. Świętość jest wtargnięciem
odrębności Absolutu w ten świat. Tylko Bóg jest Święty. To, co wśród różnych
elementów tego świata jest święte i sakralne, nie jest takim przez swą naturę,
lecz zawsze przez uczestnictwo.
Sztuka sakralna umożliwia nam to uczestnictwo za pośrednictwem znaków.
Przyjmując wśród znaków odróżnienie naturalnego, ikonicznego i symbolicznego,
jako ikoniczny rozumiemy znak – obraz, który oddziaływuje przez swoje zewnętrzne
podobieństwo do rzeczy oznaczanej. Jeżeli zaś przez teologię rozumiemy refleksję
nad Objawieniem, wtedy ikona jest jednym ze sposobów uzewnętrznienia tej
refleksji i znakiem wiary w tajemnice częściowo nam udostępnione przez
Objawienie. Podkreślić tu trzeba zastrzeżenie częściowo, gdyż do istoty
wszelkiego znaku należy to, iż musi się różnić od rzeczy oznaczanej, a w znaku –
ikonie szczególnie chodzi o zwrócenie myśli ku temu, co ukryte, a więc, co
niewyrażalne.
Obraz Matki Boskiej Częstochowskiej nosi cechy ikony bizantyjskiej i czczony
jest w Polsce w tak powszechny sposób, że stał się jednym z głównych symbolów
religijności tego kraju. Podobnie jak historia Polski, tak i on zawiera w sobie
tajemnicę współistnienia i współżycia elementów chrześcijaństwa Wschodu i
Zachodu. Splata ich rzeczywistości ujawnione i zrozumiałe, a zarazem
nieodgadnione i tajemnicze. Tym bardziej ważną jest rzeczą podjąć refleksję nad
wewnętrzną wymową treści, które w owych pradziejach sprawiły, że Polska, która
przecież przyjęła chrzest i obrządek z ręki Kościoła Zachodniego, w swojej
religijności potrafiła jednocześnie związać się sercem z wielkim darem
chrześcijaństwa wschodniego, jakim jest dla niej Obraz Matki Boskiej
Częstochowskiej. Taka refleksja winna ułatwić odczytanie kontemplatywnych
elementów Obrazu i uprzystępnić głębsze wniknięcie w tajemnicę powszechnego
kultu Matki Boga-Człowieka, a zarazem przybliżyć współczynniki ekumeniczne i
egzystencjalne tegoż kultu.
Sobór Nicejski II nie poprzestaje na stwierdzeniu dopuszczalności wizerunków,
ale stara się ukazać ich przydatność dla chrześcijańskiego kultu: Im częściej
bowiem [wierni] spoglądają na ich obrazowe przedstawienie, tym bardziej także
się zachęcają do wspominania i umiłowania pierwowzorów, do oddawania im czci i
pokłonu. Wskazania te odnoszą się w szczególny sposób do kultu Maryi. Obrazy,
ikony i figury Matki Bożej, znajdujące się w domach, miejscach publicznych, w
niezliczonych kościołach i kaplicach, pomagają wiernym odczuwać Jej nieustanną
obecność i wzywać Jej miłościwej opieki w różnych okolicznościach życia. Nadając
konkretny i niejako widzialny wymiar macierzyńskiej dobroci Maryi, zachęcają
wiernych, by zwracali się do Niej, modlili się do Niej z ufnością i naśladowali
Jej wielkoduszne posłuszeństwo woli Bożej .
Żaden ze znanych wizerunków nie przedstawia autentycznego oblicza Maryi, co
przyznawał już św. Augustyn ; niemniej pomagają nam one nawiązać żywsze relacje
z Matką Bożą. Dlatego zasługuje na poparcie zwyczaj umieszczania Jej wizerunków
w miejscach kultu i w innych budynkach, aby przypominały o Jej pomocy w
trudnościach, wzywały do świętości i wierności Bogu.
Sobór Watykański II wzywa jednak teologów i kaznodziejów, aby wystrzegali się
zarówno przesady, jak i minimalizmu w przedstawianiu szczególnej godności Matki
Bożej. Następnie dodaje: Studiując pilnie pod przewodem Urzędu Nauczycielskiego
Pismo Święte, Ojców i Doktorów oraz liturgie Kościoła, niechaj we właściwy
sposób wyjaśniają dary i przywileje Błogosławionej Dziewicy, które zawsze
odnoszą się do Chrystusa, źródła wszelkiej prawdy, świętości i pobożności.
Gwarancją autentyczności doktryny maryjnej jest wierność Pismu Świętemu i
Tradycji, a także tekstom liturgicznym i Magisterium. Jej nieodzownym elementem
jest odniesienie do Chrystusa: w Maryi, bowiem wszystko pochodzi od Chrystusa i
ku Niemu jest skierowane.
Światło jasnogórskie jest nie tylko elementem pewnej rozpowszechnionej
symboliki. Jest również pewną cząstka ewangelii i wypływająca z niej teologia
cudownego obrazu. Pielgrzymi nawiedzają je nie tylko z miłości do dzieł sztuki
czy obrazowej lekcji historii. Oni zwłaszcza (szczególnie ci piesi) wędrują na
tę Górę po światło, które chcą ponieść w życie, po wiarę i moc do spełnienia
powinności, po prawdę. Piękno, które stąd emanuje, a przede wszystkim prawda,
która tu tryska i duchowa energia, której się tu doświadcza, stanowią jedynie
fragmenty ewangelii jasnogórskiej. A tu głosi się ewangelię obecności
macierzyńskiej Maryi w dziejach Kościoła i Narodu. Podstawą, którą należy
odczytać można ująć w zdaniu: trzeba chronić, zachować, powiększyć promieniującą
moc Maryi.
Także Ojciec Święty Jan Paweł II ukazuje wieloaspektową aktywną obecność Maryi w
Tajemnicy Chrystusa i Kościoła, a także Narodu, ujawniająca się w przestrzeni
Jasnogórskiego sanktuarium. Przewodnią wypowiedzią papieża jest homilia
wygłoszona na Jasnej Górze (19 czerwca 1983 r.) podczas Mszy świętej na
Jubileusz 600-lecia. W niej Jan Paweł II odczytuje przedziwną tajemnicę
Jasnogórskiego sanktuarium w świetle tekstów liturgicznych z Mszy świętej o
Matce Bożej Jasnogórskiej (26 sierpnia). Jako fundamentalną w tym względzie
wskazuje na Ewangelię św. Jana o godach w Kanie Galilejskiej (J 2, 1-11). Zwraca
uwagę na fakt zaproszenia Matki Jezusa na zaślubiny oraz Jezusa z Jego uczniami.
Od 1382-1983 roku tamta biblijna rzeczywistość zapraszania aktualizuje się w
naszych dziejach poprzez Obraz Jasnogórski, który przynosi z sobą nowy znak
obecności Matki Jezusa. Rzec można, że i sam Jezus zostaje w nowy sposób
zaproszony w nasze dzieje. Zostaje zaproszony, aby synowie i córki polskiej
ziemi znajdowali się w zasięgu zbawczej mocy Odkupiciela świata . Żeby
pielgrzymi mogli doświadczyć tej mocy zbawczej, Maryja podobnie jak w Kanie
Galilejskiej, mówi: zróbcie wszystko, cokolwiek powie wam. W ten sposób Maryja
pełni niejako posługę ewangelizacyjną na Jasnej Górze – Maryja w Kanie
Galilejskiej współpracuje ze swoim Synem. To samo dzieje się na Jasnej Górze.
Ewangelizacja jest więc zakorzeniona w misterium Sanktuarium Jasnogórskiego. Jan
Paweł II podkreśla: na tej drodze Jasna Góra staje się szczególnym miejscem
ewangelizacji. W tym Sanktuarium ewangelizacja posiada wymiar maryjny i dzięki
temu Słowo Dobrej Nowiny uzyskuje tutaj jakąś wyjątkową wyrazistość, a
równocześnie zostaje jakoby zapośredniczone przez Matkę. Tak więc sanktuarium
maryjne nie jest miejscem zwyczajnej ewangelizacji, ale ma ono swoją maryjna
specyfikę, naznaczoną macierzyńskim pośrednictwem Maryi, o którym najpełniej
naucza Jan Paweł II w encyklice Redemptoris Mater, tak obficie cytowanej w tej
pracy. Ojciec Święty odczytując treść Jasnogórskiej ewangelizacji, stawia
pytanie – a co nam mówi Chrystus? – i zwraca uwagę Czy nie przede wszystkim to,
co znajdujemy w tak jędrnym streszczeniu w Liście św. Pawła do Galatów? Jan
Paweł II przytacza fragment Wielkiej Karty Wolności św. Pawła (Ga 4, 4-7) i
komentuje: To mówi nam Chrystus z pokolenia na pokolenie. Mówi poprzez wszystko,
co czyni i czego naucza, mówi przede wszystkim przez to, Kim jest. Jest Synem
Bożym – i przychodzi nam dawać przybrane synostwo. Otrzymując w mocy Ducha
Świętego godność Synów Bożych, w mocy tego Ducha możemy mówić do Boga: Ojcze.
Konsekwencją udziału w przybranym synostwie Bożym jest dziedzictwo wolności,
która wyklucza stan bycia niewolnikiem. Chrystus obecny wraz ze Swą Matką w
polskiej Kanie stawia przed nami z pokolenia na pokolenie wielką sprawę
wolności. Wolność jest dana człowiekowi od Boga jako miara jego godności,
wezwanie do życia w wolności, do czynienia dobrego użytku z wolności, do
budowania, a nie do niszczenia. Odpowiedź na ten dar dokonuje się na
płaszczyźnie wiary – w nawróceniu religijnym i życiu moralnym w duchu Ewangelii.
Stąd też Jasna Góra, wraz z Cudownym Wizerunkiem jest miejscem odzyskiwania
prawdziwej godności przybranych synów Bożych przez sakrament pojednania .
Podstawą wszystkich przywilejów Maryi jest Jej Boskie Macierzyństwo. Dlatego
każda ikona z Wyobrażeniem Maryi w sposób jasny i czytelny przybliża tę prawdę,
ukazując Jezusa w ramionach Matki, gdyż dary i przywileje Błogosławionej
Dziewicy […] zawsze odnoszą się do Chrystusa . Nie można oddzielać Matki od
Syna. Rozumieli to dobrze święci malarze ikon, którzy wiedzieli, ze swym dziełem
przedstawiają tajemnice wiary w oparciu o fundamentalne prawdy nauczane przez
Kościół Toteż ich obrazy stanowią zwartą, jednolitą kompozycję. Jasnogórski
Obraz jest taką zwartą jednością kompozycyjną opartą na kryteriach
biblijno-kościelnych. Oblicze Matki Boskiej Jasnogórskiej mobilizuje do
modlitwy, pobudza do refleksji niezależnie od tego, czy przemawia z całego
bogactwa ozdób i kosztowności, czy też wota z Wizerunku niepopularnego, czyli
bez koron i wotywnych sukienek. Twarz ta pełna smutku i dostojna powagą, która
nie odstrasza, przenosi człowieka wierzącego w inny świat wartości, chociaż nie
zabiera go z tego świata. Rejestruje wszystkie napięcia ludzkie, dar i tragedię
ludzkiego istnienia, człowieka wezwanego do życia poprzez tajemnicę krzyża
uwielbionego mocą Zmartwychwstania Jezusa. Przypominają to cięcia na policzku
Maryi.
Specyfika kultu Jasnogórskiej Hodegetrii jako świętego obrazu, O.Tomasz Wilk
OSPPE Źródło: jasnagora.pl •
inne miejsca pielgrzymek w Polsce
• zobacz również miejsca pielgrzymek na świecie
• główna strona miejsc pielgrzymek |