|
Miejsca pielgrzymek w Polsce
Wambierzyce - Sanktuarium Maryjne
Wambierzyce to niewielka miejscowość (ok. 1000 mieszkańców), należąca do gminy
Radków, usytuowana malowniczo między trzema wzgórzami, w dolinie potoku Cedron u
podnóża Gór Stołowych, oddalona o 21 km na południowy zachód od Kłodzka. W
centrum króluje barokowa bazylika z ukoronowaną w 1980 roku XIII wieczną figurką
Wambierzyckiej Królowej Rodzin.
Wambierzyckie Sanktuarium Maryjne zwane Dolnośląską Jerozolimą, czyli bazylika,
Kalwaria z 74 kaplicami oraz ruchoma szopka, stanowi prawdziwą perłę wśród
zabytków Ziemi Kłodzkiej.
Najstarsze dokumenty pisane w języku łacińskim z roku 1417 podają pierwotną
nazwę Wambierzyc: Albertvilla, czyli po niemiecku Albertsdorf. Z biegiem czasu
uproszczono wymowę na Albendorf. Przybywający tu licznie Czesi przyjęli własną
nazwę tego pielgrzymkowego miejsca: Vamberice. W roku 1945 wyraźnie czeski
źródłosłów posłużył do ustalenia polskiej nazwy Wambierzyce. Pierwotna ustna
tradycja spisana w XVIII wieku odsłania początki kultu Maryjnego w
Wambierzycach.
W pierwszych latach XIII stulecia niewidomy Jan z Raszewa odzyskał wzrok modląc
się przed figurką Maryi z Dzieciątkiem umieszczonej na potężnej lipie. Wieść o
cudownym wydarzeniu rozchodzi się bardzo szybko. Przed figurkę zaczynają
napływać coraz większe grupy pielgrzymów. Dla ułatwienia praktyk religijnych u
stóp lipy z figurką wybudowano kamienny ołtarz, kropielnicę i lichtarz
(przechowywane obecnie w krużgankach bazyliki). Od początku istnienia życie
miejscowości toczyło się w cieniu uroczystości religijnych i pielgrzymek. Kult
maryjny w Wambierzycach zapoczątkowali i podtrzymywali w ciągu następnych
stuleci pątnicy, którzy przybywali z Czech, Moraw, Austrii, Opolskiego i Górnego
Śląska. Wielka encyklopedia Herdera podaje, że rokrocznie przybywało do
Wambierzyc ok. 200 tys. pielgrzymów.
Obecna świątynia została wybudowana w latach 1715-1720. Konsekracja kościoła
nastąpiła w roku 1720, w 1721 wykonano we wnętrzu ławki, w 1724 ukończono budowę
schodów przed fasadą, a w 1725 rzeźbiarz Karol Sebastian Flaker wykonał ołtarz
główny i ambonę. Na początku XX wieku zainstalowano na fasadzie oświetlenie 1390
żarówek rozmieszczonych w charakterystycznych miejscach głównych podziałów
architektonicznych.
Ołtarz kamienny, chrzcielnica i lichtarz - wykonane z piaskowca w 1218 roku.
W roku 1936 papież Pius XI nadał świątyni tytuł bazyliki mniejszej.
Kaplica Matki Bożej. Kolejnym elementem wambierzyckiego ośrodka kultowego jest
Kalwaria założona w latach 1683-1708 przez Daniela Osterberga. W roku 1698 za
Kaplicą Matki Bożej Bolesnej powstał domek pustelnika. W latach 1769-1775
przebudowano tzw. Wielkie Schody na Górze Kalwarii. W roku 1885 nastąpiła
ostatnia już na szeroką skalę zakrojona przebudowa zespołu pielgrzymkowego
Wambierzyc. Na przełomie XIX i XX stulecia prawie wszystkie kaplice wyposażono w
naturalistyczne polichromowane drewniane figury, będące dziełem rzeźbiarzy
tyrolskich.
Duże zainteresowanie zwiedzających budzi ruchoma szopka. Mieści się ona w
budynku u podnóża Kalwarii. Tradycje budowy ruchomych szopek w Wambierzycach
sięgają XVIII wieku. Obecna szopka powstała w drugiej połowie XIX wieku, a jej
twórcą jest Longinus Wittig, ślusarz z zawodu a rzeźbiarz z zamiłowania.
Traktując struganie lipowych figurek jako życiowe hobby Longinus przez 28 lat
wyrzeźbił ok. 800 postaci, z tego 300 jest ruchomych. Napęd stanowi zachowany w
dobrym stanie technicznym mechanizm zegara wagowego. Obok pięciu scen o tematyce
religijnej (Boże Narodzenie, sceny z życia Jezusa, święta Rodzina i sceny Męki
Pańskiej) dwie sceny przedstawiają pionowy przekrój kopalni węgla kamiennego
oraz zabawę ludową. Od maja do końca września szopka czynna jest codziennie od
9.30 do 13.00 i od 14.00 do 16.30 z wyjątkiem poniedziałku (konserwacja), a od
października do kwietnia od godziny 10.00 do 13.00 i od 14.00 do 16.00 Źródło:
wambierzyce.pl • inne miejsca
pielgrzymek w Polsce
• zobacz również miejsca pielgrzymek na świecie
• główna strona miejsc pielgrzymek |
