|
Miejsca pielgrzymek na świecie
Santiago de Compostella
Miasto w północno-zachodniej Hiszpanii, stolica Galicii, w prowincji La Coruña.
Liczy ok. 88 tys. mieszkańców
HISTORIA :
Wg legendy miasto powstało dzięki biskupowi Irii, który, doprowadzony przez
gwiazdę (z łacińskiego campus stellae - "pole gwiazdy" stąd nazwa miasta),
odkrył tu ok. 830 grób św. Jakuba Starszego apostoła. W roku 896 król Asturii
Alfons II Wielki wybudował nad grobem bazylikę.
W XI w. miasto rozwinęło się w jeden z ważniejszych (obok Jerozolimy i Rzymu)
ośrodków pielgrzymkowych chrześcijan. W 997 zdobyte i zniszczone przez Arabów
pod wodzą Al-Mansura. Od początku IX w. siedziba biskupstwa, od 1120
arcybiskupstwa. W 1161 r. w celu opieki nad pielgrzymami powołano hiszpański
zakon rycerski Santiago de Compostela.
ZABYTKI:
Katedra (1074-1128, XVII, XVIII w.), kościoły: S. Maria Salomé (XII, XV w.), S.
Martín (XVI, XVIII w.), del Pilar (XVII w.). Klasztory: S. Domingo (XVIII w.),
S. Clara (XVII, XVIII w.) i S. Martín Pinario (XVII, XVIII w.). Pałac
arcybiskupi del Gelmirez (XVIII w.), , kolegia: S. Jeronimo (XVI, XVII w.),
Fonseca (XVI, XVII w.) i S. Clemente (XVII w.). Liczne domy i pałace (XVII-XIX
w.).
DZIEŃ ŚW. JAKUBA:
Jest to szczególne święto. Już w przeddzień jest zabawa i tańce przy
fajerwerkach, a punktem kulminacyjnym są obchody 25 lipca. Przy tradycyjnej
muzyce wędrują ulicami miasta ogromne figury, a za nimi procesja wiernych i
miejscowe zespoły taneczne i muzyczne. Strudzeni
wędrowcy zbliżają się do katedry i wezmą udział w uroczystej mszy. Szczególnie
uroczyście obchodzi się dzień 25 lipca kiedy przypada on w niedzielę. Takie
specjalne obchody miały miejsce w 1993 i 1999 roku (miałem to szczęście być tam
w tym dniu).
KATEDRA:
Budowano ją od roku 1078 aż do XVIII wieku, kiedy to powstała wspaniała
późnobarokowa fasada w typowo hiszpańskim stylu zwanym churrigeryzmem. Wysoko na
ścianie szczytowej dobrze eksponowany jest pusty sarkofag - cenotafu stóp posągu
Św. Jakuba. Jego szczątki spoczywają zaś w krypcie w pobliżu ołtarza.
Pielgrzymów wita widok licznych postaci rzeźbionych w kamieniu nad łukami dwu
ogromnych portali. Kiedy wchodzimy dalej widzimy Bramę Chwały Portico de la
Gloria z XII wieku. Jest ona szczytowym osiągnięciem sztuki romańskiej w
Hiszpanii. Są tam figury Chrystusa i czterech ewangelistów. Poniżej widać św.
Jakuba, zaś po obu stronach środkowego portalu widać figury proroków i
apostołów.
W katedrze, w nawie głównej jest wielka na dwa metry kadzielnica zwana
Botafumeiro. Przy szczególnych okazjach jest ona uroczyście zapalana. Zawieszona
na długim sznurze jest tak wielka i ciężka, że aby ją rozhuśtać potrzeba siedmiu
mężczyzn. Podczas święta obchodzonego w atmosferze radości i zabawy tłumy
pielgrzymów zdążają do katedry. Każdy może wziąć udział w mszy, objąć posąg św.
Jakuba, oddać cześć jego szczątkom. Na pamiątkę pielgrzymi tradycyjnie otrzymują
specjalną muszlę która jest symbolem obchodów w Santiago de Compostela.
ŻYCIORYS ŚWIĘTEGO:
Św. Jakub Starszy - (imię Jakub pochodzi z języka hebrajskiego: Jaaqob - "niech
Bóg strzeże") był bratem św. Jana apostoła; ich ojcem był Zebedeusz, a matką św.
Salome. Obaj byli rybakami i mieszkali nad Jeziorem Galilejskim (Tyberiadzkim),
prawdopodobnie w Betsaidzie. Św. Jan podaje, że byli wspólnikami św. Piotra
apostoła.
Jakub należał do uprzywilejowanych uczniów Pana Jezusa, którzy byli świadkami
wskrzeszenia córki Jaira, przemienienia na górze Tabor oraz modlitwy w Ogrójcu.
Był także świadkiem drugiego cudownego połowu ryb, o którym mówi św. Jan w
swojej Ewangelii.
Miał Jakub popędliwy charakter: żądał, aby na pewne miasto w Samarii, które nie
przyjęło Pana Jezusa, spadł piorun i spalił je; należał do tych uczniów, którzy
pytali Pana Jezusa na osobności, kiedy będzie koniec świata. Prawdopodobnie z
powodu tego charakteru Pan Jezus nadał mu przydomek "Syn Gromu".
Tradycja podaje, że św. Jakub Większy po Zesłaniu Ducha Świętego udał się
najpierw do Hiszpanii, żeby tam głosić Dobrą Nowinę. Z tego też zapewne powodu
jest on szczególnie czczony właśnie w Hiszpanii i w Portugalii - jest pierwszym
patronem tych krajów. Niezależnie od tego, czy to prawda, był pierwszym biskupem
Jerozolimy. Był też pierwszym wśród apostołów, a drugim po św. Szczepanie
męczenników Kościoła. W 44 roku Herod Agryppa I, wnuk Heroda I Wielkiego, chcąc
się przypodobać Żydom, kazał ściąć św. Jakuba, a potem uwięzić św. Piotra.
Euzebiusz podaje jako głos tradycji, że św. Jakub ucałował swojego kata, czym
kat tak się wzruszył, że nawrócił się na chrześcijaństwo, ponosząc za to także
męczeńską śmierć.
Tradycja podaje, że w VII wieku miano sprowadzić z Jerozolimy do Compostelli w
Hiszpanii relikwie św. Jakuba. Nazwa Compostella ma się wywodzić od łacińskich
słów Campus stellae (Pole gwiazdy), bowiem relikwie świętego, przywiezione
najpierw do miasta Iria, zaginęły i dopiero w IX wieku miał je odnaleźć biskup,
prowadzony cudowną gwiazdą. Hiszpańska zaś nazwa Santiago znaczy po polsku
święty Jakub. Dwie te nazwy łączy się w jedno, stąd nazwa miasta dziś brzmi
Santiago de Compostella. Tam do dzisiejszego dnia jest grób św. Jakuba. W
wiekach średnich po Ziemi Świętej i Jerozolimie było to trzecie sanktuarium
chrześcijaństwa. W katedrze genueńskiej oglądać można artystyczny relikwiarz
ręki św. Jakuba, wystawiany na pokaz podczas rzadkich okazji.
Św. Jakub Większy jest patronem wojowników, robotników, aptekarzy, farmaceutów,
kapeluszników, woskarzy, kowali robiących łańcuchy, pielgrzymów; jest opiekunem
jabłek i ziemiopłodów; wzywany w modlitwach o pogodę i w przypadku reumatyzmu.
Wśród apostołów było dwóch Jakubów.
Dla odróżnienia nazywani są Większy i Mniejszy,
albo też Starszy i Młodszy.
Przy tym prawdopodobnie nie chodziło o ich wiek,
ale o kolejność przystępowania do grona apostołów.
SZLAK PIELGRZYMKI:
Rozpoczyna się na granicy z Francją dwiema drogami: przez Jaca w Aragonii i
Roncesvalles w Nawarrze, które łączą się potem i za Estellą podążają już razem.
Zacznijmy podróż razem z pielgrzymami u stóp Pirenejów w malowniczym krajobrazie
Pirenajów...
Po drodze mijamy 116 miejscowości i miast, przebędziemy 750 kilometrów, mijamy
małe kościoły i wielkie katedry: razem 1800 historycznych budowli. Spotykamy
architekturę przedromańską, która inspirowała później budowniczych w innych
częściach Europy oraz późniejsze dzieła mistrzów tworzących piękno i
niepowtarzalny nastrój tych stron. Dla nas to miła i niedługa podróż, kiedy
jedziemy samochodem.
Jednak średniowieczny podróżnik musiał przebyć niebezpieczne wąwozy, unikać
dzikich zwierząt, uważać na rozbójników i nieuczciwych handlarzy. Pokonywał
górskie przełęcze spowite mgłą nawet w pełni lata, nocą doskwierał mu chłód,
deszcze padały często i obficie, pokonywał przełęcze i rwące potoki...
Mimo tych utrudnień trasa ta zwana szlakiem Świętego Jakuba była w niektórych
okresach dziejów popularna niemal tak, jak pielgrzymki do Rzymu. Jak głosi
legenda w początkach IX wieku pustelnik Pelagiusz został zaprowadzony do grobu
Św. Jakuba przez niezwykłe światło na niebie i od tego czasu król Alfons II
ogłosił Św. Jakuba patronem Hiszpanii. Pierwszą pielgrzymkę zza granicy odbył
francuski biskup Godescalc z Le Puy w Auvergne.
Teraz niewielka tylko część pielgrzymów podróżuje piechotą, ale mają oni
wsparcie mieszkańców i klasztorów po drodze jak niegdyś. Podróż taka jest mimo
trudów niezwykłym przeżyciem. Jej uwieńczeniem jest uroczyste wejście na Plaza
de Obradoiro w Santiago, a następnie do katedry.
Źródło: adalbertus.katowice.opoka.org.pl •
inne miejsca
pielgrzymek na świecie
•
zobacz również miejsca pielgrzymek w Polsce
• główna strona miejsc pielgrzymek |
